Kişi gitmez…Ama artık orada da değildir.

Cevap verir… ama bağ kurmaz.Yanınızdadır… ama sizinle değildir.

Ve siz giderek daha çok düşünmeye başlarsınız:“Acaba bende mi bir hata var?”

İşte tam bu noktada zihnimiz devreye girer.Belirsizlik, insan beyni için en zor durumlardan biridir. Araştırmalar, net olmayan ilişkisel sinyallerin, açık bir reddedilmekten bile daha fazla zihinsel yük yarattığını gösteriyor. Çünkü beyin bir “sonuç” bulamaz ve sürekli ihtimalleri taramaya devam eder.

Bu yüzden kendinizi daha çok düşünürken, daha çok analiz ederken, daha çok anlamaya çalışırken bulmanız aslında çok insani.

Ama burada önemli bir ayrım var:Bu yaşadığınız şey, her zaman sizinle ilgili değil.

Bazen insanlar duygularını ifade edemez.Bazen ifade etmek istemez. Bazen de bir ilişki içinde olmanın ağırlığı o an onlar için fazla gelir ve bunu açıkça söylemek yerine yavaşça geri çekilirler.

Bu geri çekilme biçimi, karşı taraf için zorlayıcıdır çünkü ortada ne tam bir varlık ne de net bir yokluk vardır.

Ve tam da bu yüzden siz daha çok çabalarsınız.Daha çok mesaj atarsınız.Daha çok açıklama istersiniz.Daha çok anlamaya çalışırsınız.

Çünkü aslında sadece bir cevap değil, bir netlik ararsınız.

Ama bazen şu soruyu sormak daha dönüştürücü olabilir:“Ben bu ilişkide kalmak için neden bu kadar çabalıyorum?”“Bu çaba hangi duygusal ihtiyacımı karşılamaya çalışıyor?”

Görülmek mi?Sevilmek mi?Seçildiğini hissetmek mi?Yalnız kalmamak mı?

Bu soruların cevabı, çoğu zaman karşınızdaki kişiden çok size aittir.

Ve işte burada duygusal zekâ devreye girer.Duygusal zekâ, sadece duyguları fark etmek değil; o duyguların davranışlarımızı nasıl yönlendirdiğini görebilmek ve gerektiğinde seçim yapabilmektir.

Yani;Koşmak yerine durabilmek.Zorlamak yerine alan açabilmek. Karşı tarafa odaklanmak yerine kendinle bağ kurabilmek.

Çünkü en güçlü yer bazen şurasıdır:Kendi yerinde kalabilmek.

Unutmayın,Birinin geri çekilmesi sizin değerinizi azaltmaz. Ama sizin kendinizden uzaklaşmanız, sizi gerçekten yoran yerdir.

Belki de bu deneyim, size dönmek için bir davettir.

Ne dersiniz? Siz hiç soft ghosting yaşadınız mı? O an ne yaptınız, bugün olsa neyi farklı yapardınız?