İnsanlar işlerinden neden “aniden” vazgeçer?

Bir ilişki neden aniden biter?

İş, özel hayat, ortaklık…

Dışarıdan bakıldığında her şey “iyi” görünürken biri bir gün kalkar ve gider.

Çünkü insanı bağlayan şey;

Keyif, motivasyon, maaş, yan haklar, gezmeler, eğlenceler değildir.

Bağlılık anlamla kurulur.

Anlam yoksa;

> Görülmüyorsan

> Olduğun hâlinle var olamıyorsan

> Değerlerinle çelişiyorsan

> Güçlenmiyor, aksine küçülüyorsan

 bir gün kopuş kaçınılmaz olur.

İşte kişinin anlam bağlılığını denetleyecek sorular:

> Bu ilişkinin içinde olduğun halin ile var olabiliyor musun?

> Bu ilişkide olmak hayatta seni sen yapan değerlerinle örtüyor mu?

> Kendini olduğu halinle düşüncelerini ve duygularını ifade edebiliyor musunuz?

> Bu ilişki “sen”i güçlendiriyor mu?

> Bu ilişki içindeki katkım ne?

İster işte ister özel hayatta olsun,  sizce “gerçek bağ” nerede başlar? Sorular üzerinde düşünmenizi isterim. Aynı fikirde misiniz siz de?

 

📚 Kaynak: Van Wingerden & Van der Stoep (2018) – The motivational potential of meaningful work